2010.05.13

Zespół rozwoju sportu dzieci i młodzieży

Wychodząc naprzeciw oczekiwaniom tych wszystkich, którym na sercu leży rozwój sanockiego sportu, zwłaszcza dzieci i młodzieży, proponuję powołać Zespół który działać będzie przy Radzie Miasta – Komisji Oświaty, Kultury, Sportu i Turystyki.

W skład Zespołu powinni wejść mgr wf, trenerzy, instruktorzy, wychowawcy, działacze, sponsorzy, radni.

Celem Zespołu będzie w szczególności:

- rozwój sportu dzieci i młodzieży już od najmłodszych lat (przedszkola, szkoły podstawowe, gimnazja, szkoły ponadgimnazjalne,

- współdziałanie z Radą Miasta, Komisją O.K.S.iT, organizacjami sportowymi, oświatowymi, społecznymi w zakresie tworzenia dogodnych warunków do uprawiania sportu,

- usprawnienie i pełne wykorzystanie istniejącej bazy sportowo-rekreacyjnej, jak też wpływanie na jej modernizację i rozbudowę.

Wszystkie sanockie kluby sportowe, sekcje i stowarzyszenia muszą się zjednoczyć i stworzyć Zespół, który wypracuje system wspierania sportu dzieci i młodzieży.

Pan Grzegorz Wysocki mgr wf, prezes Podkarpackiego Okręgu Związku Łyżwiarstwa Szybkiego – niegdyś wspaniały zawodnik zauważył m.in., że w rozwoju sportu dzieci i młodzieży, olbrzymie rezerwy tkwią w systemie samej organizacji szkolenia, dlatego musimy dążyć aby to zmienić.

Musi być spójność między wychowaniem fizycznym w szkołach, klubach sportowych i sekcjach. Nie może być tutaj żadnych rywalizacji, tylko praca, szkolenie dla dobra rozwoju fizycznego dzieci i młodzieży.

Bardzo ważne jest, aby dzieci i młodzież była systematycznie wychowywane w atmosferze ruchu, zabaw, sportu tak aby pokochała ruch już od najmłodszych lat.

Wg pana Oresta Leńczyka, wychowanka KS Sanoczanka, „Trenera piłkarskiego roku 2006” – „ponad 80% młodzieży jest całkowicie nie zarażona sportem, a jeżeli do 10 roku życia nie zdobędzie tego bakcyla, to zostanie kaleką sportowym na całe życie”.

Musimy odrabiać straty jakie ponieśliśmy z czasu, kiedy nie szkoliliśmy dzieci i młodzieży na wysokim poziomie. Nie ma opracowanego centralnego szkolenia dzieci i młodzieży, zawodników, odpowiedzialności za szkolenia od podstaw, a przede wszystkim, co jest najważniejsze – brak odpowiedniej infrastruktury aby była ciągłość pracy również w okresie jesienno-zimowym.

Niedawno pan wiceburmistrz Stanisław Czernek powiedział: „ćwiczenie tężyzny fizycznej wymaga systematyczności, jednorazowo niczego się nie osiągnie, a systematyczność w wychowaniu jest czymś bardzo ważnym”.

Po meczu hokejowym MS do lat 20. z Japonią, przegranym 1:9, ówczesny prezes KH pan Jan Oklejewicz ze smutkiem pytał: „z kim tu wygrać, świat nam uciekł, sama ambicja dziś już nie wystarczy, a innych walorów nasza młodzież już nie ma”.

Wszystko się zmienia, sport też, dlatego nie trzeba osiadać na laurach, a obserwować to co robią inni i dążyć ich drogą.

Radny pan Ryszard Karaczkowski, trener siatkarek, wyraził życzenie aby samorząd zawsze dostrzegał potrzeby sportu młodzieżowego. Sport kwalifikowany jakoś sobie poradzi, zaś sport młodzieżowy musi być wspierany – nie można go zostawić samego sobie.

Pan Piotr Krysiak, prezes KH Ciarko apelował o zorganizowanie sportowego okrągłego stołu.

Wiceburmistrz pan Marian Kurasz na spotkaniu ze sportowcami podkreślił, że miasto chce inwestować w sport, bo zależy nam na wychowaniu poprzez sport i dążymy do jak najbardziej sprawiedliwego systemu dzielenia pieniędzy na poszczególne dyscypliny.

Musi być poprawa szkolenia młodzieży, dzięki której kluby sanockie w przyszłości mogłyby liczyć na własnych wychowanków.

Sanockie kluby sportowe apelują: szkolmy sami, bo nie możemy płacić kontraktowym zawodnikom, bo sport jest biedny, nie dofinansowany od czasu kiedy nie robią tego zakłady pracy.

Znajdźmy wspólne pole działania w rozwoju sportu dzieci i młodzieży.

W Sanoku działa fundacja promocji sportu „Ekobal”, która uważa, że utalentowana młodzież, zwłaszcza z okolicznych wiosek, zbyt późno trafia pod fachową opiekę.

Franciszkanin o. Piotr Marszałkiewicz, kapelan KH powiedział: „sport jest świetną ofertą dla młodego człowieka. Rozwija osobowość, kształtuje charakter, buduje podejście do życia i obowiązków, pomaga stawać się w pełni spełnionym w życiu. Sport przeżywa kryzys bo źle jest poukładana praca z młodzieżą – będzie prosił Panią sanocką, żeby pomogła budować to, co związane jest z pracą na rzecz sportu”.

System szkolenia sportowego, rozwoju fizycznego dzieci i młodzieży jest jak łańcuch, który musimy wspólnie spróbować powiązać. Straty poniesione na etapie nauczania początkowego są potem już nie do odrobienia.

Na spotkaniu ze sportowcami, pan burmistrz Wojciech Blecharczyk powiedział, że marzy mu się połączenie środowiska sportowego, bo sport w naszym mieście odgrywa bardzo ważną rolę, chce byśmy stworzyli wspólną rodzinę. Powiedział też, że jeżeli nam się coś nie udaje, to winni jesteśmy sami, nie władza na górze i wszyscy musimy czuć się za nie odpowiedzialni.

Nie zapewniając dzieciom wcześniejszego rozwoju fizycznego, zaprzepaszczamy ich możliwości. Musimy uświadomić sobie, że wspólne działanie na polu sportowym może dać dużo więcej niż działanie każdego z nas osobno. Tylko wspólna praca i działania całej kadry szkoleniowej – nauczycieli i trenerów już od najmłodszych lat może dać pozytywne efekty.

Musimy pomóc dzieciom i młodzieży obudzić w sobie zamiłowanie do ruchu, do zabawy, a może talentu do sportu, do wybranej dyscypliny sportowej. Będzie to zapewne dla wielu spełnienie ich marzeń, które się budzą oglądając tych najlepszych mistrzów, a także doda im tak potrzebnego do życia – zdrowia.

Dużą rolę do spełnienia mają rodzice, którzy powinni zachęcać dzieci do uprawiania sportu (nie starać się o zwolnienie od zajęć szkolnych). Poprzez wspólnie spędzony czas z dzieckiem na boisku, łące, hali i korcie nawiązują znakomity kontakt, a także powstaje szczególny rodzaj bliskości i porozumienia.

Nie chcę dawać gotowego planu pracy Zespołowi – musimy go wspólnie wypracować i dlatego poddaję pod dyskusję poniższe zagadnienia:

1. kadra szkoleniowa,
2. status wychowawcy, nauczyciela, trenera,
3. baza sportowa potrzebna do pracy,
4. finanse,
5. Ustawa sejmowa o roli samorządu w wychowaniu dzieci i młodzieży.

mgr wf Stefan Tarapacki

Trener II klasy